पान १०

अभेद
-------------
मी शिवाय तू नाही
न तू शिवाय मी
कल्पनाच सा-या  -विरल्या की
ब्रह्मास्मी
०००००००००००००००००
अरुण
गीत मी विसरू कसा
***********************
त्या जिव्हारी वेदनेचा सूर मी विसरू कसा
जे जखमले शब्द त्यांचे गीत मी विसरू कसा
------------------
चार भिंती आडले ते मुक्त हसणे केवढे
ते खुळे रुसणे तरी समजावणे ते केवढे
त्या सुन्या भिंती सुने ते दार मी विसरू कसा
गीत मी विसरू कसा
------------------------
ते तुझे तुडवून जाणे स्वप्न पाया खालचे
तोरणाचे दोर तुटता मी उभ्याने पाह्यचे
ठेचल्या स्वप्नास जडले घाव मी विसरू कसा
गीत मी विसरू कसा
----------------------------------
मूक झाला देह आता प्राण झाले आंधळे
भावनेला विस्मृतीचे कवच लावुन कोंडिले
मूक देही बोलका तो श्वास मी विसरू कसा
गीत मी विसरू कसा
-------------------------
त्या जिव्हारी वेदनेचा सूर मी विसरू कसा
जे जखमले शब्द त्यांचे गीत मी विसरू कसा
अरुण
आजच्या बोध-स्पर्शिका
॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰॰
अस्वस्थ मन
*************
सावली कधी धरणीला
कुरतडत नाही
मग मन कां बरे
मेंदूला सतवत राही?
-----------------
नादान माणूस
**************
गवत पुढे खेचते
कोडा मागून हाकतो
घोडा बनुन जगण्यालाच का मी
जीवन समजुन चालतो
----------------------------
अंध आणि डोळस
*******************
'श्रद्धा' ठेवतात अनुभवापूर्वी
'श्रद्धा' घडते अनुभवानंतर
शब्द  'श्रद्धा' च.... तरी पण
दोघात मोठे अंतर
----------------------
अरुण

निष्फळ शोध
००००००००००००००
पिंपळाचे हे पान न शोधे पिंपळ सारा
मी- झुळुक, शोधतो गीते मध्ये वादळवारा
------
ती लाट कधी ना मोजत बसली सागर-सीमा
स्वर झंकारुन ही मौन साधते ती स्वरवीणा
अखंड आकाशी मी झालो खंडित तारा
मी- झुळुक, शोधतो गीते मध्ये वादळवारा
----------
हा शोध रचे डोंगर शब्दांचा माथ्यावरती
ते शब्द एकमेकांची नुसती ओळख देती
'त्या' मूळ इशाऱ्याला शब्दातुन नसे निवारा
मी- झुळुक, शोधतो गीते मध्ये वादळवारा
----------
'त्या' शुद्ध लयीला झाकुन घेते कविता माझी
शतदा ऐकावी तरी नादते कविता माझी
'त्या' शुद्ध स्थितीवर अर्थाचा पसरीत पसारा
मी- झुळुक, शोधतो गीते मध्ये वादळवारा
---------
पिंपळाचे हे पान न शोधे पिंपळ सारा
मी- झुळुक, शोधतो गीते मध्ये वादळवारा
- अरुण
आजच्या बोध-स्पर्शिका
***********************
असीम होते सीम
--------------------
पांच संवेदन दारे, त्यातुन
सृष्टी आत शिरते
स्पर्श होता.....स्मृती अन् बुद्धीचा,
ती फारच क्षुल्लक बनते
******
पुनर्जन्म
------------
पाण्यावर बुडबुडे-
एक जातो तर एक येतो
दोघात जोडुन नाते, माणुस
पुनर्जन्म कल्पितो
**********
जीवनरेष
------------
बिंदु बिंदु जोडल्याने
रेषा दिसुन येते, तसेच
प्रत्येक स्वतंत्र प्राणाचीच
जीवनरेष होते
*************************
अरुण

मुक्त जीवन
--------------
गाठी आहेत पण बंधन नाही
नाती आहेत पण संबंध नाही
भिंती आहेत पण कैद नाही
मृगजळ आहे पण फसवणूक नाही
आहेपण आहे पण 'मी आहे' असे नाही
कार्य आहे पण कर्ता नाही
माहिती आहे पण गर्व नाही
द्वैत आहे पण संघर्ष नाही
देवत्व आहे पण देव नाही
अरुण
आजच्या बोधस्पर्शिका
**********************
आत्म-अज्ञान
---------------
जळत्या मेणबत्तीच्या...
खालीच उरला काळोख
जगातील सर्व ज्ञान माणसाला
फक्त स्व ची नाही ओळख
***********************
मृगजळ
-----------
नांव गाव पत्ता सारं
सोयी साठीच लागतं
जर नांव-गावाला अस्मितेची तहान लागली
तर मग प्रतिष्ठेचे मृगजळच लागतं
***********************************
माहिती ची गरज
------------------------
कुठलीही माहिती नसतां देखील
प्राणी जगतात सहज
ध्यानशून्य माणसालाच
माहितीची गरज
**********************
अरुण
बोध- गज़ल
----------------
ही इथे अंधारली सारीच वस्ती
आरसा दावून कोणा काय होणे
***********
निसटते हातातुनी अस्तित्व जे
सावली पकडून त्याची काय होणे
********
बाहुलीचा खेळ माझा अजुन चालू
लोटुनी वर्षे वयाची काय होणे
*********
चाक फिरता आपल्या जागीच नुसते
वाढवोनी वेग केवळ काय होणे
*******
बांधिला गोतावळा श्वासात कचकुन
साधुनी एकांत जीवा काय होणे
********
दानवा ला देव करण्या चे प्रयोजन
दानवी ह्या मानवाने काय होणे
******************************
- अरुण











'सूर्य' मावळे पर्यंत तरी....
----------------------------
सावली खोडता येत नाही
मोडता येत नाही
जाळता ही येत नाही
उपाय एकच -
ज्याची सावली त्यालाच
बाजू ला सारून
प्रकाशाला वाट करून देणे

पण ज्याला बाजूला सारायचे
तोच जर सावली कशी  जाईल ?
याची नुसती काळजी करत... जागीच बसुन राहिला.. तर?
तर त्याचा 'सूर्य' मावळे पर्यंत तरी कांहीही होणे नाही
अरुण










आजच्या बोधस्पर्शिका
**********************
अनावधान
---------------
डोक्यातील नोंदी आठवून
वाट शोधता येते
तरी पायाखालच्या भुईकडे
दुर्लक्षच होते
***********************