बोधस्पर्शिका
*************
लोकशाहीला धार्मिकते पासुन
वाचवायचं नाही
वाचवायचं आहे ‘धर्मगिरी’ पासुन
- अरुण
बोधस्पर्शिका
***********
कोणती भाषा लिहिणे आहे यावर
कागदा चा पोत
ठरत नसतो.......
व्यक्तिमत्व कसे ही असो,
आतला माणुस
एकच असतो
-अरुण
बोधस्पर्शिका
***********
स्क्रीनवर
फ़िल्म-प्रकाश जसा कहाणी ला
जिवंत करतो
मनातला स्मृति-प्रकाश तसेच
चित्तावर भूतकाळाला
जन्म देतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
***********
हे कळताच की हे जग केवळ
माझे, अमुचे, अम्हां सर्वांचेच नसुन
सर्व सर्वांचे आहे
जीवन-गगनाचे भंगणे थांबले
‘माझे-तुझे’ या शब्दातला आत्माच उडून गेला
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**********
जिथे...खऱ्याचा वापर खोटे करतात,
खोटे.. खऱ्या सारखे मिरवतात
त्या जागेला म्हणावे
रा-ज-का-र-ण
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
स्मृतीतला अंतर संवाद
म्हणजे 'मी' ची उत्पत्ती
'मी' कडून होणारा संवाद
म्हणजे नवीन स्मृती
- अरुण
एक शेर
********
अच्छे बुरोंसे सोहबत तो करके देख ली
बदनाम ही बचे थे जिनको न मिल सका
- अरुण
शेर का मराठी आशय
******************
भल्यांना भेटावे लागले कारण माझं जग भल्यांचं होतं
भेटावेसे वाटले बुऱ्यांनाही कारण माझं ही मन बुरं होतं
भीतीनं बदनामी च्या, भेटलोच नव्हतो बदनाम लोकांस.
पण भेटल्यावर कळलं की त्यांचच मन खरं होतं
-अरुण
एक शेर
*******
फ़िल्मों से रोशनी जब तस्वीर बन के गुज़री
ग़म ओ ख़ुशी का सब में माहोल चल पड़ा
सिनेमा च्या पडद्यावर.....
*************************
सिनेमा च्या पडद्यावर
अवतरतात
चालती बोलती चित्रे....
प्रकाश सावली चा निव्वळ लपंडाव
अन् त्यातच प्रेक्षक- मनाला जाणवतो
कथा...आशय....अन् भाव
प्रेक्षक हसतो, रडतो, कथेत रमतो
आणि अचानक.....
त्याचे ध्यान मागच्या झरोक्यातुन येणा-या
प्रकाश झोतावर स्थिरावते आणि तो अचानक....
चित्तशून्यते च्या झटक्याने अंतर्मुख होतो
त्याला कळुन चुकते....
इथे अस्तित्व आहे केवळ प्रकाशझोताचंच
न कथेचं, न आशयाचं न कुठल्याच भावभावनांचं
- अरुण
*************
लोकशाहीला धार्मिकते पासुन
वाचवायचं नाही
वाचवायचं आहे ‘धर्मगिरी’ पासुन
- अरुण
बोधस्पर्शिका
***********
कोणती भाषा लिहिणे आहे यावर
कागदा चा पोत
ठरत नसतो.......
व्यक्तिमत्व कसे ही असो,
आतला माणुस
एकच असतो
-अरुण
बोधस्पर्शिका
***********
स्क्रीनवर
फ़िल्म-प्रकाश जसा कहाणी ला
जिवंत करतो
मनातला स्मृति-प्रकाश तसेच
चित्तावर भूतकाळाला
जन्म देतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
***********
हे कळताच की हे जग केवळ
माझे, अमुचे, अम्हां सर्वांचेच नसुन
सर्व सर्वांचे आहे
जीवन-गगनाचे भंगणे थांबले
‘माझे-तुझे’ या शब्दातला आत्माच उडून गेला
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**********
जिथे...खऱ्याचा वापर खोटे करतात,
खोटे.. खऱ्या सारखे मिरवतात
त्या जागेला म्हणावे
रा-ज-का-र-ण
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
स्मृतीतला अंतर संवाद
म्हणजे 'मी' ची उत्पत्ती
'मी' कडून होणारा संवाद
म्हणजे नवीन स्मृती
- अरुण
एक शेर
********
अच्छे बुरोंसे सोहबत तो करके देख ली
बदनाम ही बचे थे जिनको न मिल सका
- अरुण
शेर का मराठी आशय
******************
भल्यांना भेटावे लागले कारण माझं जग भल्यांचं होतं
भेटावेसे वाटले बुऱ्यांनाही कारण माझं ही मन बुरं होतं
भीतीनं बदनामी च्या, भेटलोच नव्हतो बदनाम लोकांस.
पण भेटल्यावर कळलं की त्यांचच मन खरं होतं
-अरुण
एक शेर
*******
फ़िल्मों से रोशनी जब तस्वीर बन के गुज़री
ग़म ओ ख़ुशी का सब में माहोल चल पड़ा
सिनेमा च्या पडद्यावर.....
*************************
सिनेमा च्या पडद्यावर
अवतरतात
चालती बोलती चित्रे....
प्रकाश सावली चा निव्वळ लपंडाव
अन् त्यातच प्रेक्षक- मनाला जाणवतो
कथा...आशय....अन् भाव
प्रेक्षक हसतो, रडतो, कथेत रमतो
आणि अचानक.....
त्याचे ध्यान मागच्या झरोक्यातुन येणा-या
प्रकाश झोतावर स्थिरावते आणि तो अचानक....
चित्तशून्यते च्या झटक्याने अंतर्मुख होतो
त्याला कळुन चुकते....
इथे अस्तित्व आहे केवळ प्रकाशझोताचंच
न कथेचं, न आशयाचं न कुठल्याच भावभावनांचं
- अरुण
