बोधस्पर्शिका
**************
अभूतपूर्व आनंद होणे,
सहसा घडत नाही
भूतपूर्व मार्गांने तर... नाहीच नाही
.........
अभूतपूर्व आनंद = गत अनुभवांची ज्यात किंचित ही स्मृती नाही असा आनंद
भूतपूर्व = गतकाला ची आठवण वापरून घडलेला
-अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
त्याला त्याच्या पंखांची ताकद
कळू देण्यापूर्वीच
आईवडील बालकांत
आपले संस्कार व आकांक्षा गुंतवू बघतात
आणि म्हणूनच बऱ्याच वेळा, मुलांना आईवडिलांच्या
परिघाबाहेर जावून उडता येते नाही....
-अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
प्रत्येक सावलीची ही जर
सावली पडत असती.. तर
सावल्यांचे एक वेगळे जग तयार झाले असते...
मानवी मना सारखे
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
मेंदु नसता तर मन नसते,
हे खरे
पण मन...मेंदु मनाला स्पर्शत नाही,
हे ही खरे
- अरुण
मन तो है मस्तिष्क से पर बीच रिश्ता कुछ नहीं
आग से निकला धुआँ पर आग का हिस्सा कहाँ?
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
आवाजावर आकाराची कल्पना
रचली की शब्द बनतात
आणि शब्द एका मागून दुसरा..तिसरा असे
धावू लागले की भाषा बनते... संवाद घडतो
संवाद ही केवळ कल्पना.... केवळ भास
आणि आवाज.... हे सत्य
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
विचारात हजर होणे
म्हणजे अस्तित्वाचा विसर पडणे....
अस्तित्वात रमणे म्हणजे
विचारांच्या पकडीतुन बाहेर पडणे
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
डोक्यात
स्मृतीच स्मृतींना कुरतडत राहते
प्रत्येक येणाऱ्या अनुभवाला
'तो माझा' आणि नंतर तो म्हणजेच 'मी'
असे म्हणत राहते
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
ज्याला जे रुचते
तेच पचते.....
मग ते ज्ञान असो, ध्यान असो
किंवा असो भक्ती
अरुण
आजन्म क़ैदी
- एक कैफियत
****************************
जन्माला आलो त्याच दिवशी
कां तयार केली नाहीत
एक तिरडी माझ्यासाठी ?
कारण
त्याच दिवशी तर
सुरवात केलीत माझ्या कोंडमा-याची...
ओरबाडुन माझे निरंग श्वांस
देहाच्या कुपीत बंदिस्त केलीत तुम्ही तुमची उष्टी फुंकर
काय बरे आणि काय वाईट ?
अशा समाजोपयोगी रोट्यांच्या जिवावर....आणि
उसन्या श्रद्धा -अश्रद्धा...आणि अस्मितां च्या भिंती उभारून
पोसलात तुम्ही हा कैदी......
भिंतीं च्या आंत मात्र कैद्याला स्वप्न पाहण्याची मुभा आहे..
....हेच आणि एवढेच आहे.....ह्या आजन्म कैद्याला मिळालेले स्वातंत्र्य
अरुण
एक-तारी वाजवत, गात गात फिरणा-या फ़क़ीरा तोंडी
टाकण्यासाठी लिहलेले माझे हे गीत
देव शोधतो कशास वेड्या ?
***************************
देव शोधतो कशास वेड्या, देव हरवला कुठे ?
हरवला तूच, जगातुन इथे
अपले तुपले, घेणे देणे, किती कमवले, किती गमवले ?
रात दिवस ही जडली पाठी... विवंचने ची भुते
हरवला तूच, जगातुन इथे
नयन झोपले, नयन जागले, अवधानाचे दार लोटले
जीवित क्षण, निर्जीव त्यावरी, स्मृति-स्वप्नांची पुटे
हरवला तूच, जगातुन इथे
गगन निळे, ही धरती काळी, देहा पासुन नसे निराळी
अहंकार घर आंत बांधुनी..देहा पासुन तुटे
हरवला तूच, जगातुन इथे
पाऊस माती अंबर वारा, देव भेटतो सतत जिवाला
धर्म कर्म, जपजाप साधिले, तरी न अंतर मिटे
हरवला तूच, जगातुन इथे
देव शोधतो कशास वेड्या, देव हरवला कुठे ?
हरवला तूच, जगातुन इथे
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
गणिताने घातलेले प्रश्न
ज्याप्रमाणे सोडवले जातात,
त्याच प्रमाणे मन....
स्वत: निर्मिलेले प्रश्न सोडवू बघते,
आणि म्हणूनच असे प्रश्न
सुटत नसून फक्त पुढे ढकलले जातात
-अरुण
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
