बोधस्पर्शिका
*************
समुद्रात तरंगणाऱ्याला
डबक्यात.. संकुचीत बनणे भाग आहे
अनंतात असणाऱ्याचे
प्रपंचात...........तुच्छ होणे भाग आहे
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
मृत्यु ला झाकण्याच्या च्या नादात
जीवना कडे बघणेच राहते
क्षण क्षण जीवनातला दिसत असता
क्षण क्षण मृत्युशी भेट होते
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
जे नसते पण ध्यानात भरते
ते असत्य
जे असते पण ध्यानी येत नाही
ते सत्य
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
नाणे बघा ! ...छापा आणि काटा
दोन विरुद्ध बाजूंना दिसतात
नाण्यात शिरून बघा !.....
दोघे एकमेंकास चिकटून असतात
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
स्वप्नातुन जागायचय्
मला...
हा विचार लगेच
स्वप्न बनला
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
देवळात असतो
तेंव्हा प्रपंच सुचतो
प्रपंचात असतो
तेंव्हा देव आठवतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
'मनावर असावे नियंत्रण' -
ही बात फसवी
नियंत्रक म्हणजे मनं च
मन मनास न उसवी
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
जे उजेडात असतं.. दिसतं
अंधारात असणारं....लपतं
अवधानाला उजेड व अंधार
दोन्हींचं...........भान असतं
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
छाया दिसते पण स्पर्शत नाही
अर्थ उमजतो ....पण असत नाही
अर्था संगे अर्थच बोलतो, पण
शब्द उमटल्या शिवाय राहत नाही
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
बुद्धीला सारखेच काही
हवे असते
प्रबुद्धा ला ह्या हव्यासाचे
कारण दिसत असते
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
विचार चालतात
अन् बोलतात
"बोलणारा आहे कोणी"
असा भ्रम पेरतात
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
झाडाचे मूळ
अंधारात पसरते
माये च्या पसाऱ्याला
अज्ञानच लागते
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
माणसांनी देवाला
माणूस बनवला आणि मग
देव पण... दुसऱ्या देवांशी
भांडायला लागला
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
हे हवे... ते नको
म्हणत असे तो प्रपंच
जे आहे तेच माझे
मानतो तो संत
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
काळ मनांत आडवा चालतो
भुता कडून भविष्या कडे
ह्रदयात फक्त उभा ठाकतो
आपल्या वर्तमान स्वरूपात
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
आपण ....देहा चे वाहन (म्हणजे व्हाणा)
बाहेर काढुन
देवळात जातो
पण मना चे वाहन (अहंकार) बाहेर ठेवून जाणाऱ्यालाच
बहुदा देव भेटतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
'माझाच धर्म तो धर्म'- असा दावा करतो
तो धार्मिक नसतो
तो ....धर्म विकायला निघालेला केवळ
एक धर्म- विक्रेता असतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
बालक अजाण.....
जाणत जाणत मोठे होते
जाणकार अन् वयस्क होते
परंतु त्यालाच सुजाण म्हणावे
जो स्वत: ची सर्व जाण (ज्ञान) पचवून
परत बालका सारखाच अजाण होतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
जाळ्यातुन मुक्त होणे म्हणजे
मुक्ती नाही
मुक्ती म्हणजे जेंव्हा कुठलेच जाळे
विणले जात नाही
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
आशयाची सावली पडता
शब्दाचा आशय होतो
अस्तित्वात नसतां ही
आशय अस्तित्व होतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
माणूस जाणता झाला की
बालपणातील 'बाबाजी' पळून जातात
तत्वज्ञानाच्या कक्षा रुंदावल्या की
सावल्या भयाच्या गळून जातात
- अरुण
मराठी एक छोटी ताजी गझल
****************************
जे मिळे खातो.... पचविण्या बंध नाही
फिकिर करणे हा मनाचा.. ...छंद नाही
आसवे आली..... न आल्या सारखी
वितळणे हा वेदनेचा............ढंग नाही
ऐकतो तो सत्य... उघडे ह्रदय ठेवुन
'मी मला माझे' ..अशातुन... ..दंग नाही
तो असे विश्रांत कधि विक्राळ गहिरा
सागराला एक निश्चित..........रंग नाही
बंद असता.. रात...उठते.. दिवस दिसतो
पापणी... दोन्ही कडे...........पाबंद नाही
आपली पोस्टून .....दुसऱ्या ब्लाॅक करणे
फेसबूकी .......हा खरा ......अनुबंध नाही
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
शिखर आणि दरी
नेहमीच दोघांत मेळ आहे
विरोध बघणे दोघांत
हा बुद्धी चा खेळ आहे
अरुण
एक गझल
************
तुझे ते बंद ओठांतील हसणे.... .वाटले पूरे
तुझे कुरवाळणे खोटे..तरी गणले.. खरे पूरे
बघितले तू किती जीवित जिवांना जीव लावोनी
कुणी नाही खऱ्या संवेदनेला........जागले पूरे
तसा व्यवहार देण्या आणि घेण्याचा कधी चुकला?
जिवा ला जीव त्यजले पण मनाने... भोगले पूरे
तुझा तू दाम घेते, मी तुला बदनाम कां जाणू ?
खुळ्या नात्यातही तू श्वांस भरले... सोसले पूरे
इथे ही प्रीती ला व्यवहार आहे रीति नावाचा
खरे आहेत ते ज्यांना..... गणित हे साधले पूरे
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
अापले 'तुणतुणे' वाजवत असता
इतरांची दखल घेत वाजवणे म्हणजेच .........हार्मोनी
अन्यथा जीवन-लय बनते .............शुद्ध कंटाळवाणी
अरुण
एक विद्रोही गझल
******************
टाकलेल्या माणसांना ..परत द्या त्यांचा मुकाम
अजुन ही पिंजऱ्यात आहे, हा गुलामांचा गुलाम
बांधुनी माझाच जबडा...... ..वेढले माझेच आंग
अन् दिला माझ्याच हाती, अवळण्यासाठी लगाम
आहुती ह्या कातड्यांची........यज्ञ त्यांच्या मंडपी
याज्ञिकांचे पाय धरुनी ....... मुक्त झाले ते हराम
दान- भिक्षेचे पुराणे राजकारण........... संपले
संपले आता तुम्हाला जी हुजूरी चे ......... सलाम
हे बरे!! आकाश तुम्ही..... घेतले नाही विकत
सूर्य अमुच्या वाटणी चा... जाहला असता निलाम
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
स्मृतीत ला अंतर संवाद
म्हणजे 'मी' ची उत्पत्ती
'मी' कडून होणारा संवाद
म्हणजे नवीन स्मृती
- अरुण
जुन्या पैटर्न ची गझल
*********************
छंद व्यवहारी उरी लागून गेला
देव-घेवा चे गुन्हे ..घडवून गेला
कोण ऐसा निपुण जगती पादचारी
खाच खळगे नेमके चुकवून गेला ?
गर्द काळोखात ही होता भरोसा
चोर आला... काजवे चोरून गेला
मी प्रवासी.. आसवे भरल्या खिशाला
एक ही ऐसा न जो ...कापून गेला
ते निळे आकाश माझे अन् तुझे ही
ही इथे धरणी ........मनू भेदून गेला
अरुण '
बोधस्पर्शिका
*************
आपण सर्व केवळ एक प्रतिबिंब.....
आपणांस सदोदित एकच भीती
आरसा फुटला की...मग
काय आपली गति ?
अरुण
बोधस्पर्शिका
***************
माणूस इच्छे च्या पूर्तते साठी
साधने शोधतो
देव पण त्यानी...
असाच शोधला आहे
- अरुण
बोधस्पर्शिका
***************
वर्तमानाचेच नाव काळ
स्मृतीने झाकला जात असतो तेंव्हा
भूत.......
आणि स्वप्नाने अंदाजला जात असतो तेंव्हा
भविष्य........
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
एकाचीच ही दोन नांवे
जीवन आणि मरण
फिरणारे चाक त्यात कुठे
सुरवात आणि कुठे सरण?
- अरुण
सरण = शेवट
बोधस्पर्शिका
************
प्रार्थनेने...देवा चे मन
बदलत नसते
जो करतो प्रार्थना....
त्याचेच मन बदलते
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
दिला चे म्हणणे... ..ऐकणे कधी जमले नाही
कोण काय म्हणतोय् ...यातच मन रमले राही
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
कोणी नाही नियंत्रक.......... या सृष्टीचा
सृष्टी.... कण कण, क्षण क्षण
नियंत्रणातच अाहे
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
अपेक्षा करणे...जे अपेक्षित आहे त्याची,
नवे नाही
जे माहीतच नाही... त्याचा शोध घेणे...
हे वेगळेच
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
न जाणल्याने काही होते, न मानल्याने
न मिळवल्याने, न गमवल्याने......
होते.....फक्त जे आहे तेच
ह्रदयाला नीट उमजल्याने
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
डोळ्यांना चलचित्र बघतेवेळी
वेगवेगळी चित्रे दिसतात
परंतु मेंदूला त्यांचे वेगळेपण आकलित न झाल्याने
सलगता भ्रमित होते आणि
त्यातुन एक कथा जन्म पावते
अशाच तर्हेने
प्रत्येक क्षणाची वेग वेगळी स्मृती....जोडली गेल्यामुळे
अहंकाराचे मायावी अस्तित्व जन्माला येते
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
मनाला होतो तो ......अनुभव
देह-मन-ह्रदय-पर्यावधान....
यांना साकल्याने जो होतो तो
उद्-भव
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
'लक्ष जाणे' आणि 'लक्षात येणे'...
दोन्हींत आशय समान दिसले.. तरी समान नाहीत
पहिली कर्ताभाव युक्त क्रिया आहे तर
दुसरी... अपसुक अचानक घडणारी घटना.
सत्या कडे कुठल्याही कर्त्याचे लक्ष जात नाही
जिथे कर्ताभाव नसतो तिथेच
सत्य लक्षात येते
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
देशावर प्रेम...
हा असतो
एक ............सहज साधा भाव
त्याला राष्ट्रवादाचे नाव दिले
की तो बनतो एक राजकारणी डाव
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
मनांत भेद किंवा विभागणी
सर्व संघर्षांची जननी
भेदभाव विरला की मग गावी लागणार नाहीत
एकते ची गाणी
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
ह्या जन्म अपुरा राहतोय...
ही भीती
'पुनर्जन्म' .......शोधून काढ़ते
उरले... ते न जगत राहता
सरले....त्यालात उगाळत राहते
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
विचारातुनच विचार उगवतायेत ....
पण वाटते असे की जणु
कोणीतरी आंत... त्यांना चालवताय्
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
"काल होतो.. आज आहे.... उद्या राहीन"
ह्या भ्रमाच्या मागोमागच...."कांही तरी होईन" ...
हा इच्छा-भ्रम ही धावून येतो
आणि मग..सारा आशय... जगण्याचा
भ्रममय होतो
अरुण
सहजच.....
स्मृतींचे गाणे केले .स्वप्नांचे फुटाणे केले
नव नवीन क्षणांना .....गोठवून पुराणे केले
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
गत विगत.... संपत नाही
आणि म्हणुन हा 'आज'
'काल' आणि 'उद्या' तच
जगत राही
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
माणुस शहाणा असावा
पण त्यात शहाणपणाचा दर्प नसावा
जगण्यासाठी 'मी' लागतोच
पण त्यात 'मी'पणा चा अर्क नसावा
- अरुण
*************
समुद्रात तरंगणाऱ्याला
डबक्यात.. संकुचीत बनणे भाग आहे
अनंतात असणाऱ्याचे
प्रपंचात...........तुच्छ होणे भाग आहे
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
मृत्यु ला झाकण्याच्या च्या नादात
जीवना कडे बघणेच राहते
क्षण क्षण जीवनातला दिसत असता
क्षण क्षण मृत्युशी भेट होते
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
जे नसते पण ध्यानात भरते
ते असत्य
जे असते पण ध्यानी येत नाही
ते सत्य
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
नाणे बघा ! ...छापा आणि काटा
दोन विरुद्ध बाजूंना दिसतात
नाण्यात शिरून बघा !.....
दोघे एकमेंकास चिकटून असतात
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
स्वप्नातुन जागायचय्
मला...
हा विचार लगेच
स्वप्न बनला
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
देवळात असतो
तेंव्हा प्रपंच सुचतो
प्रपंचात असतो
तेंव्हा देव आठवतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
'मनावर असावे नियंत्रण' -
ही बात फसवी
नियंत्रक म्हणजे मनं च
मन मनास न उसवी
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
जे उजेडात असतं.. दिसतं
अंधारात असणारं....लपतं
अवधानाला उजेड व अंधार
दोन्हींचं...........भान असतं
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
छाया दिसते पण स्पर्शत नाही
अर्थ उमजतो ....पण असत नाही
अर्था संगे अर्थच बोलतो, पण
शब्द उमटल्या शिवाय राहत नाही
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
बुद्धीला सारखेच काही
हवे असते
प्रबुद्धा ला ह्या हव्यासाचे
कारण दिसत असते
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
विचार चालतात
अन् बोलतात
"बोलणारा आहे कोणी"
असा भ्रम पेरतात
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
झाडाचे मूळ
अंधारात पसरते
माये च्या पसाऱ्याला
अज्ञानच लागते
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
माणसांनी देवाला
माणूस बनवला आणि मग
देव पण... दुसऱ्या देवांशी
भांडायला लागला
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
हे हवे... ते नको
म्हणत असे तो प्रपंच
जे आहे तेच माझे
मानतो तो संत
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
काळ मनांत आडवा चालतो
भुता कडून भविष्या कडे
ह्रदयात फक्त उभा ठाकतो
आपल्या वर्तमान स्वरूपात
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
आपण ....देहा चे वाहन (म्हणजे व्हाणा)
बाहेर काढुन
देवळात जातो
पण मना चे वाहन (अहंकार) बाहेर ठेवून जाणाऱ्यालाच
बहुदा देव भेटतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
'माझाच धर्म तो धर्म'- असा दावा करतो
तो धार्मिक नसतो
तो ....धर्म विकायला निघालेला केवळ
एक धर्म- विक्रेता असतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
बालक अजाण.....
जाणत जाणत मोठे होते
जाणकार अन् वयस्क होते
परंतु त्यालाच सुजाण म्हणावे
जो स्वत: ची सर्व जाण (ज्ञान) पचवून
परत बालका सारखाच अजाण होतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
जाळ्यातुन मुक्त होणे म्हणजे
मुक्ती नाही
मुक्ती म्हणजे जेंव्हा कुठलेच जाळे
विणले जात नाही
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
आशयाची सावली पडता
शब्दाचा आशय होतो
अस्तित्वात नसतां ही
आशय अस्तित्व होतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
माणूस जाणता झाला की
बालपणातील 'बाबाजी' पळून जातात
तत्वज्ञानाच्या कक्षा रुंदावल्या की
सावल्या भयाच्या गळून जातात
- अरुण
मराठी एक छोटी ताजी गझल
****************************
जे मिळे खातो.... पचविण्या बंध नाही
फिकिर करणे हा मनाचा.. ...छंद नाही
आसवे आली..... न आल्या सारखी
वितळणे हा वेदनेचा............ढंग नाही
ऐकतो तो सत्य... उघडे ह्रदय ठेवुन
'मी मला माझे' ..अशातुन... ..दंग नाही
तो असे विश्रांत कधि विक्राळ गहिरा
सागराला एक निश्चित..........रंग नाही
बंद असता.. रात...उठते.. दिवस दिसतो
पापणी... दोन्ही कडे...........पाबंद नाही
आपली पोस्टून .....दुसऱ्या ब्लाॅक करणे
फेसबूकी .......हा खरा ......अनुबंध नाही
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
शिखर आणि दरी
नेहमीच दोघांत मेळ आहे
विरोध बघणे दोघांत
हा बुद्धी चा खेळ आहे
अरुण
एक गझल
************
तुझे ते बंद ओठांतील हसणे.... .वाटले पूरे
तुझे कुरवाळणे खोटे..तरी गणले.. खरे पूरे
बघितले तू किती जीवित जिवांना जीव लावोनी
कुणी नाही खऱ्या संवेदनेला........जागले पूरे
तसा व्यवहार देण्या आणि घेण्याचा कधी चुकला?
जिवा ला जीव त्यजले पण मनाने... भोगले पूरे
तुझा तू दाम घेते, मी तुला बदनाम कां जाणू ?
खुळ्या नात्यातही तू श्वांस भरले... सोसले पूरे
इथे ही प्रीती ला व्यवहार आहे रीति नावाचा
खरे आहेत ते ज्यांना..... गणित हे साधले पूरे
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
अापले 'तुणतुणे' वाजवत असता
इतरांची दखल घेत वाजवणे म्हणजेच .........हार्मोनी
अन्यथा जीवन-लय बनते .............शुद्ध कंटाळवाणी
अरुण
एक विद्रोही गझल
******************
टाकलेल्या माणसांना ..परत द्या त्यांचा मुकाम
अजुन ही पिंजऱ्यात आहे, हा गुलामांचा गुलाम
बांधुनी माझाच जबडा...... ..वेढले माझेच आंग
अन् दिला माझ्याच हाती, अवळण्यासाठी लगाम
आहुती ह्या कातड्यांची........यज्ञ त्यांच्या मंडपी
याज्ञिकांचे पाय धरुनी ....... मुक्त झाले ते हराम
दान- भिक्षेचे पुराणे राजकारण........... संपले
संपले आता तुम्हाला जी हुजूरी चे ......... सलाम
हे बरे!! आकाश तुम्ही..... घेतले नाही विकत
सूर्य अमुच्या वाटणी चा... जाहला असता निलाम
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
स्मृतीत ला अंतर संवाद
म्हणजे 'मी' ची उत्पत्ती
'मी' कडून होणारा संवाद
म्हणजे नवीन स्मृती
- अरुण
जुन्या पैटर्न ची गझल
*********************
छंद व्यवहारी उरी लागून गेला
देव-घेवा चे गुन्हे ..घडवून गेला
कोण ऐसा निपुण जगती पादचारी
खाच खळगे नेमके चुकवून गेला ?
गर्द काळोखात ही होता भरोसा
चोर आला... काजवे चोरून गेला
मी प्रवासी.. आसवे भरल्या खिशाला
एक ही ऐसा न जो ...कापून गेला
ते निळे आकाश माझे अन् तुझे ही
ही इथे धरणी ........मनू भेदून गेला
अरुण '
बोधस्पर्शिका
*************
आपण सर्व केवळ एक प्रतिबिंब.....
आपणांस सदोदित एकच भीती
आरसा फुटला की...मग
काय आपली गति ?
अरुण
बोधस्पर्शिका
***************
माणूस इच्छे च्या पूर्तते साठी
साधने शोधतो
देव पण त्यानी...
असाच शोधला आहे
- अरुण
बोधस्पर्शिका
***************
वर्तमानाचेच नाव काळ
स्मृतीने झाकला जात असतो तेंव्हा
भूत.......
आणि स्वप्नाने अंदाजला जात असतो तेंव्हा
भविष्य........
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
एकाचीच ही दोन नांवे
जीवन आणि मरण
फिरणारे चाक त्यात कुठे
सुरवात आणि कुठे सरण?
- अरुण
सरण = शेवट
बोधस्पर्शिका
************
प्रार्थनेने...देवा चे मन
बदलत नसते
जो करतो प्रार्थना....
त्याचेच मन बदलते
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
दिला चे म्हणणे... ..ऐकणे कधी जमले नाही
कोण काय म्हणतोय् ...यातच मन रमले राही
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
कोणी नाही नियंत्रक.......... या सृष्टीचा
सृष्टी.... कण कण, क्षण क्षण
नियंत्रणातच अाहे
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
अपेक्षा करणे...जे अपेक्षित आहे त्याची,
नवे नाही
जे माहीतच नाही... त्याचा शोध घेणे...
हे वेगळेच
- अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
न जाणल्याने काही होते, न मानल्याने
न मिळवल्याने, न गमवल्याने......
होते.....फक्त जे आहे तेच
ह्रदयाला नीट उमजल्याने
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
डोळ्यांना चलचित्र बघतेवेळी
वेगवेगळी चित्रे दिसतात
परंतु मेंदूला त्यांचे वेगळेपण आकलित न झाल्याने
सलगता भ्रमित होते आणि
त्यातुन एक कथा जन्म पावते
अशाच तर्हेने
प्रत्येक क्षणाची वेग वेगळी स्मृती....जोडली गेल्यामुळे
अहंकाराचे मायावी अस्तित्व जन्माला येते
- अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
मनाला होतो तो ......अनुभव
देह-मन-ह्रदय-पर्यावधान....
यांना साकल्याने जो होतो तो
उद्-भव
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
'लक्ष जाणे' आणि 'लक्षात येणे'...
दोन्हींत आशय समान दिसले.. तरी समान नाहीत
पहिली कर्ताभाव युक्त क्रिया आहे तर
दुसरी... अपसुक अचानक घडणारी घटना.
सत्या कडे कुठल्याही कर्त्याचे लक्ष जात नाही
जिथे कर्ताभाव नसतो तिथेच
सत्य लक्षात येते
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
देशावर प्रेम...
हा असतो
एक ............सहज साधा भाव
त्याला राष्ट्रवादाचे नाव दिले
की तो बनतो एक राजकारणी डाव
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
मनांत भेद किंवा विभागणी
सर्व संघर्षांची जननी
भेदभाव विरला की मग गावी लागणार नाहीत
एकते ची गाणी
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
ह्या जन्म अपुरा राहतोय...
ही भीती
'पुनर्जन्म' .......शोधून काढ़ते
उरले... ते न जगत राहता
सरले....त्यालात उगाळत राहते
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
विचारातुनच विचार उगवतायेत ....
पण वाटते असे की जणु
कोणीतरी आंत... त्यांना चालवताय्
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
"काल होतो.. आज आहे.... उद्या राहीन"
ह्या भ्रमाच्या मागोमागच...."कांही तरी होईन" ...
हा इच्छा-भ्रम ही धावून येतो
आणि मग..सारा आशय... जगण्याचा
भ्रममय होतो
अरुण
सहजच.....
स्मृतींचे गाणे केले .स्वप्नांचे फुटाणे केले
नव नवीन क्षणांना .....गोठवून पुराणे केले
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
गत विगत.... संपत नाही
आणि म्हणुन हा 'आज'
'काल' आणि 'उद्या' तच
जगत राही
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
माणुस शहाणा असावा
पण त्यात शहाणपणाचा दर्प नसावा
जगण्यासाठी 'मी' लागतोच
पण त्यात 'मी'पणा चा अर्क नसावा
- अरुण
