बोधस्पर्शिका
**************
स्मृति कडून होते ती
प्रतिक्रिया किंवा Reaction...
अवधानातुन प्रकटतो तो
प्रतिसाद किंवा Action....
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
मन जसं बघतं
जग तसच दिसतं
निराकार वास्तव सुद्धा
वस्तु बनून जातं
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
एक.. जो जीवन
समजुन व सावधपणे जगतो आणि
दुसरा... जो गैरसमजुतीत राहुन
गाफिलपणे जगतो...
जरि गंतव्य किंवा मरण दोघांचे सारखेच असले
तरि जीवन-प्रवास दोघांनचा फारच वेगळा...
एक.. प्रवासी गाडीतुन प्रवास अनुभवत जगणारा..तर
दुसरा... मालगाडीच्या बंद डब्यातुन
एखाद्या commodity सारखा पाठवलेला
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
बोचणे टोचणे... वेदनादायक असले तरी
अशा वेदनेला आकार नसतो
आठवण सुद्धा गत अनुभवांची संवेदनाच
पण ही संवेदना
सतत बदलत राहणारा
मनरूपी आकार घेत हसवत राहते..रडवत राहते
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
कोऱ्या कागदावर टिंब काढा,
रेषा काढा
किंवा काढा एखादा गोलाकार..
कागद 'निर्कोरा' होतो....
एखादे अक्षर, शब्द किंवा वाक्य लिहिले,
तरी ही कागद 'निर्कोरा' होतो.
फरक एवढाच की
अक्षर, शब्द व वाक्य..
निर्कोरेपणाला बोली देतात...
त्या निर्कोरेपणातुन वाचणाऱ्याचे
मन बोलू लागते
अरुण
बोधस्पर्शिका
**********
जीवन केवळ खेळ
********************
जया कळले ही केवळ भूमिका आहे,
स्वताला पात्र समजुन.............. खेळ खेळी
कधी हिंदु कधी मुस्लिम... कसा ही वेश असु दे
मिळे तो वेश करुनी..................खेळ खेळी
जया असती नयन उघड़े,
कशा लागे........तयासी तीर्थ काशी... तीर्थ काबा
जगत हे प्राण जीवन......सकल जीवांचे
न केवळ माणसाची............... बुद्धी........आभा
जया दिसले क्षणातील जगत पूरे
कशा त्याने करावी मोजणी..... सा-या जगाची
जया जमले कणातुन राहणे.....अख्या
अशासी लाभले ऐश्वर्य अन् .......सत्ता जगाची
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
मेंदूवर.... मनाचे धुके
म्हणूनच....जग ओळखताना
माणूस चुके
**************
स्मृति कडून होते ती
प्रतिक्रिया किंवा Reaction...
अवधानातुन प्रकटतो तो
प्रतिसाद किंवा Action....
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
मन जसं बघतं
जग तसच दिसतं
निराकार वास्तव सुद्धा
वस्तु बनून जातं
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
एक.. जो जीवन
समजुन व सावधपणे जगतो आणि
दुसरा... जो गैरसमजुतीत राहुन
गाफिलपणे जगतो...
जरि गंतव्य किंवा मरण दोघांचे सारखेच असले
तरि जीवन-प्रवास दोघांनचा फारच वेगळा...
एक.. प्रवासी गाडीतुन प्रवास अनुभवत जगणारा..तर
दुसरा... मालगाडीच्या बंद डब्यातुन
एखाद्या commodity सारखा पाठवलेला
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
बोचणे टोचणे... वेदनादायक असले तरी
अशा वेदनेला आकार नसतो
आठवण सुद्धा गत अनुभवांची संवेदनाच
पण ही संवेदना
सतत बदलत राहणारा
मनरूपी आकार घेत हसवत राहते..रडवत राहते
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
कोऱ्या कागदावर टिंब काढा,
रेषा काढा
किंवा काढा एखादा गोलाकार..
कागद 'निर्कोरा' होतो....
एखादे अक्षर, शब्द किंवा वाक्य लिहिले,
तरी ही कागद 'निर्कोरा' होतो.
फरक एवढाच की
अक्षर, शब्द व वाक्य..
निर्कोरेपणाला बोली देतात...
त्या निर्कोरेपणातुन वाचणाऱ्याचे
मन बोलू लागते
अरुण
बोधस्पर्शिका
**********
जीवन केवळ खेळ
********************
जया कळले ही केवळ भूमिका आहे,
स्वताला पात्र समजुन.............. खेळ खेळी
कधी हिंदु कधी मुस्लिम... कसा ही वेश असु दे
मिळे तो वेश करुनी..................खेळ खेळी
जया असती नयन उघड़े,
कशा लागे........तयासी तीर्थ काशी... तीर्थ काबा
जगत हे प्राण जीवन......सकल जीवांचे
न केवळ माणसाची............... बुद्धी........आभा
जया दिसले क्षणातील जगत पूरे
कशा त्याने करावी मोजणी..... सा-या जगाची
जया जमले कणातुन राहणे.....अख्या
अशासी लाभले ऐश्वर्य अन् .......सत्ता जगाची
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
मेंदूवर.... मनाचे धुके
म्हणूनच....जग ओळखताना
माणूस चुके
-अरुण
No comments:
Post a Comment