पेज ४७ पर्यंत

बोधस्पर्शिका
*************
ओळखी च्या वाटेवर काही ही नवे नसते
नव्या डोळ्यांनी बघणाऱ्यालाच नवे दिसते
अरुण

ह्या पाऊस धारा....
******************
ह्या पाऊस धारा.... धरा भिजवती
गंधीत परिसर सारा
काळ्या दाट ढगांना शिवतो
मऊ मुलायम वारा
****
सळसळणाऱ्या पानांचे स्वर.. सर सर सरीत सरले
डोंगरमाथे दाट ढगांच्या कुशीत अलगद शिरले
धरती वर उन्मुक्त विखुरला...हिरवागार पसारा
ह्या पाऊस धारा .....
***
खळखळणाऱ्या जलभर रेषा... डोंगरघाट घसरल्या
दरी वनांतील जलथल वाटा... ओळखवेशा विरल्या
जल-काहूर करोनी अवनी..... करते दीर्घ पुकारा
ह्या पाऊस धारा .....
***
तळमणाऱ्या भू भेगांतुन.... जीवनजल दरवळले
रुक्ष कपारी ओल्या झाल्या... मेघ मधाळ बिलगले
क्षितिजाच्या श्वांसातुन उडतो... आल्हादीत फवारा
ह्या पाऊस धारा .....
***
ह्या पाऊस धारा.... धरा भिजवती
गंधीत परिसर सारा
काळ्या दाट ढगांना शिवतो
मऊ मुलायम वारा
अरुण

बोधस्पर्शिका
**************
शून्यातुनच..बुद्धीने संख्या रचल्या
पण शून्य काय...हे बुद्धी ला स्पर्शत नाही
फक्त बुद्धांनाच उमजते
अरुण





बोधस्पर्शिका
************
बहुदा आपण सर्व तात्कालिक समाधानांवर जीवन जगणारी माणसे आहोंत. असे म्हणतात की ....समग्रतेने किंवा पूर्ण गहनतेने जीवनाचे दर्शन घेण्याचे साहस करणाऱ्यानांच....जीवन कळले आहे.
-अरुण

रुबाई
********
तैरते वक़्त कोई प्यास से तिलमिलाता हो, बात सुनी नही
डूबता हो और पानी माँग रहा हो पीने को, बात जमी नही
वैसे तो तैरकर या डूबकर ही...........जानी गई है जिंदगी
चुल्लू चुल्लू पीकर जो जानना चाहें.. उनसे बात बनी नही
अरुण


बोधस्पर्शिका
**************
मनाला होणारी जाणीव व मनाने घडणाऱ्या कल्पना.....
दोन्ही वास्तवाचेच भाग. परंतु निर्मना ला जे उमजते
ते सर्व असते सत्य जे मनाला
कधीच कळत नाही
अरुण
एक शेर
********
झूठ के बाज़ार में सच बिकता नही है
जो ख़रीदा जाए....... वह सच नही है
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
माणसांच्या ह्या जगात
देव दिसत नाही
माणसा ला देवदृष्टी लाभली
तरच देव दिसतो
- अरुण














एक गझल
***********
मोडली गळ्यात हाक.. बोलवू कशी
वाट.. आंधळ्या, खुणेत दाखवू कशी

घालमेल सावरीत ......दिवस संपला
ही उदास सांजवेळ...... घालवू कशी

घर घरातले दिवे........ जळून संपले
अर्ध-पेटल्या दिव्यास....मालवू कशी

श्वांस भार पावलास.... वाटले अता
स्वप्न पांगळे......धरून चालवू कशी

अर्थ, सूर,ताल,नाद....... ....दूर गुंतले
शब्द कोरडे उगाच.........आळवू कशी
अरुण

बोधस्पर्शिका
*************
उर्मी आल्यावरच
पिसारा उलगडतो
वेडेपण झोंबल्यावरच
शहाणपणा उमलतो
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
जे जे अस्तित्वात नाहीच ते ते माणसाच्या
विचारात असल्या कारणाने, माणसाने जीवन जगण्यास
उपयोगी बनवले. ...लहान मोठे,इथे तिथे, माझे तुझे
,.... असले मोजमाप माणसाच्या नित्य उपयोगा चे असले तरी
अस्तित्वात नसतात.... यामुळेच कदाचित माणसाच्या जगाला
माया जगत म्हटले जाते
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
अपलेच डोळे आणि अपलेच पाय असतील
तर वाट चुकत नाही
दुसऱ्यांच्या डोळ्यांनी चालणाऱ्याला
वाट दिसत नाही
अरुण






बोधस्पर्शिका
**************
लोकशाहीत हीच मोठी सोय की ती
खरे, खोटे, आस्तिक, नास्तिक.....
अशा सर्वांना वाव देते कारण ती
कोण खरे कोण खोटे हे बघत न बसतां.
‘कुणाला जास्त मते/सीटे
ह्यावरच केवळ निवड करते
-अरुण
बोधस्पर्शिका
************
एक म्हणतो ...
'शोधा वदे, शोधा वदे'
दुसरा म्हणतो ....
हो, शोधतो, पण 'वदे' म्हणजे काय हे तर कळू दे अगोदर
परत पहिला म्हणतो .....
कां?- शोधतोस ना 'देव' तू,  'देव' म्हणजे नक्की काय, हे कळण्या अगोदरई
-अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
नज़र जिथे जाते, तिथे
विचार लगेच पोहचतो
नजरेला 'जसे च्या तसे'
बघण्यास रोकतो
अरुण
एक शेर
*********
तमन्ना से बच निकलने का ख़याल
किसी तमन्ना से कम नही होता
अरुण

बोधस्पर्शिका
**************
कृती मनाने नव्हे,
मनापासून व्हायला हवी,
कारण
मनाने होते फक्त कल्पना
आणि मनावाचुन होते फक्त शारीरिक यंत्रणा
-अरुण






बोधस्पर्शिका
************
शरीर श्रमाने थकले की
विश्रमासाठी थांबते
मन थांबण्याच्या भीतीमुळे
चालतच राहते
अरुण

बोधस्पर्शिका
************
ज्या इच्छा आशाळभूत असतात व
कोणत्या तरी विश्वासावर आधारलेल्या असतात
त्या फसव्या असतात
अरुण
खरे नाही का हे की-
*******************
ह्या उत्सवी गणेशा चा एकूण प्रवास व
माणसाचा जीवन-प्रवास सारखाच
---------
प्रथम 'सर्जन'
मग 'गर्जन तर्जन  .......
आणि शेवटी
'विसर्जन'

अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
जन्माच्या वेळी प्रत्येक जण असतो
सकल, निनावी, पूर्ण, समाधानी....
पण ओळख मिळताच तो होतो
वेगळा....परिचित...आंशिक, अतृप्त....
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
इच्छा..... ही ऊर्जेला सक्रीय
करणारी प्रेरणा असुन ती सर्वांचे
हित साधते की अहित हे...
इच्छे च्या स्वरूपा वर अवलंबुन आहे.
उपाशी पोटाची भूक आणि अप्पलपोट्याची भूक
सारखी नाही....
पहिली शारीरिक संवेदना तर
दुसरी आहे
मानसिक असमाधाना ची वेदना
- अरुण


बोधस्पर्शिका
**************
मना ला देह चालवतो की
देह मनामुळे चालतो ???
असे प्रश्न ....
त्यालाच पडतात ज्याला
देह आणि मन वेगवेगळे आहेत
असे वाटते.
'देहमना' चे असणे
उमजुन येत नाही.
अरुण

बोधस्पर्शिका
************
अंधारात दोन पेटत्या वातींचा प्रकाश
एकचा एक असतो.
जमीन सलग एकची एक
पण मधुन वाहणाऱ्या नदी मुळे
तिचेच दोन वेगळे किनारे झालेले दिसतात.
कितीही माणसे असु देत पृथ्वीतलावर
सर्वांचे अंतरंग
एकच प्रेमधारेत बुडालेले आहे
अरुण

बोधस्पर्शिका
**************
‘निसर्गाशी लढून निसर्गाला जिंकता येते’
हा विचार विज्ञान-सुसंगत नव्हता –
हे आता कळुन चुकले आहे.
‘निसर्गाशी मैत्री राखत त्याला जीवन-संगत कसे बनवायचे’ –
ह्याचा विचार आता नव-विज्ञान करीत आहे
-अरुण

ज़िन्दगी रूहानी
***************
देखना... सबकुछ बराबर की नज़र से
ज़िन्दगी होगी तभी .....असली रूहानी
कुछ पे ज़्यादा ध्यान देना कुछ बिसरना
व्यर्थ में ही मोल लेते ...........परेशानी
अरुण





बोधस्पर्शिका
*************
अस्तित्वाची विभागणी होत नसते
पण मनाला मात्र विभागणीनेच कळते
म्हणुनच त्याला
कुठे तरी दिवस तर..कुठे तरी रात्र दिसते
-अरुण

बोधस्पर्शिका
**************
मेंदू चे खाद्य आहे .......
खऱ्याखुऱ्या जाणवलेल्या संवेदना
मना चे खाद्य आहे ....
सोयीप्रमाणे रचलेल्या संकल्पना
-अरुण