पेज ३० पर्यंत

बोधस्पर्शिका
**************
फ्लायओव्हर वरुन जाणे.....
म्हणजे गल्ल्या-बोळी-गर्दी चुकवत पोहचणे
इकडून तिकडे
तसेच अवधानात.... वावरत असताना
जाळे विचारांचे...... न पकडे
अरुण


बोधस्पर्शिका
*************
विचारात हजर होणे
म्हणजे अस्तित्वाचा विसर पडणे
अस्तितवात रमणे म्हणजे
विचारांच्या पकडीतुन बाहेर पडणे
अरुण

बोधस्पर्शिका
*************
मृत्यु ही उत्सवी
-------------------
गर्द दाट जंगलात झाडे अचानक कोसळतात किंवा सरून
देह खाली ठेवतात तेंव्हा...
कोणी ही त्यांच्यासाठी रडत नसतं... कारण ..
यामुळे निसर्ग न कांही गमवतो न कांही वेगळे घडते
त्याच्यासाठी

ठेपाळलेल्या झाडां चा कण न् कण
मातीत मिसळतो..... आणि एक वेगळाच गंध
फुलवतो ......आणि जामुळे आसमंत....
प्रत्त्येक नव्या क्षणात नव्याने जिवंत होत राहतो......
जंगलात मृत्युही उत्सवी ठरतो
अरुणख
बोधस्पर्शिका
***************
सुबह ओंघता सोये वो तो, रात में दिन का मान धरे
पत्थर में हैं प्राण, न देखे, प्राण रचे......सम्मान करे
अरुण
----------
दिवसाची 'जाग' न बघतां...झोपत राहणारा
रात्रीलाच दिवस समजुन ......जागत राहतो
दगडात ही प्राण आहेत.. ......हे न बघणारा
दगडाला कोरुन....... ..त्याला पूजत राहतो
- अरुण
बोधस्पर्शिका
************
सत्य हा शोधाचा विषय
फक्त असत्यासाठीच
सत्याला शोधायचे नसते
कांहीच
अरुण



बोधस्पर्शिका
************
एकदा कुणी सत्य खुणवुन दाविले
बस ......खुणांना सर्व पूजत राहिले
अरुण

बोधस्पर्शिका
****************
अखिल मानवा च्या सुख दुःखावर
होणारी गहन विचारणा... म्हणजेच चिंतन
फक्त वैयक्तिक सुख दुःखा च्या भोवती
चालणारा विचार ..... म्हणजे चिंता
अरुण

बोधस्पर्शिका
*************
हे विचित्र नाही का ? की
तोकडे, तुरळक संकुचित मन
शोधत राही
सुख... शांति..... अमन
अरुण

बोधस्पर्शिका
*************
माणसातली गुलामीच त्याला
मुक्ती साठी
एखाद्या गुरू चा शोध
घ्यायला लावते
आणि त्याला बंधनातच ठेवते
अरुण

बोधस्पर्शिका
*************
स्पष्ट दृष्टी आणि विवेक... मिसळले की
प्रेम फळते
स्वार्थ दृष्टी अन् बुद्धी.... भेटली की
कपट घडते
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
आरसा कधी पण त्यांत पडणाऱ्या प्रतिबिंबाना
बघत नसतो
मी मात्र आंतल्या.... प्रतिमांशीच
खेळत असतो
अरुण


बोधस्पर्शिका
**************
कांहीच स्थिर नाही इथे ......
धावत्या नदी सवेच धावतो किनारा
श्वांस घाट.. तरी करतो प्रवास
अन् जीवन क्षणधारा
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
शिजल्या शिवाय ...तांदुळ
तो भात होत नाही
पिकल्या शिवाय ..... शिष्यत्व
त्याला गुरू भेटत नाही
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
आपण मनाने जागतो
मनावर जागत नाही
स्वप्न बघतो
स्वप्नाला बघत नाही
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
हजार गोष्टी एकत्र येतात
अन् ती एकच वस्तु आहे ....असे भासवतात
माणूस सुद्धा अनेक अनेक गोष्टीं चे
एकवटलेले रूप आहे
अरुण

बोधस्पर्शिका
************
सर्वात जास्त लवचिक काय?......
तर ती असते कल्पना.....
तिला एखाद्या बी पेक्षा ही लहान
आणि एखाद्या विशाल वृक्षाहुन ही विशाल
सहज करता येते
एकदाका विचारात शिरली की
की तिला घालवता येत नाही
अरुण

बोधस्पर्शिका
************
गुंत्यात गुंतलेला
गुंता सोडवू शकणार नाही
गुंतेपण स्पष्ट दिसले नाही तर
गुंत्या बाहेर येता येणार नाही
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
'मी हिंदू' किंवा 'मी मुस्लिम'
ही माणसाची ओळख नव्हे
तो कोणात्या गर्दीत राहत आला
त्याचा हा इतिहास आहे
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
माझी आई, माझे बाबा
माझे अंगण, माझा खेळ......
असे म्हणणारे बालक मोठे झाले की
माझा धर्म.. माझी जात, माझा देश...
असलेच काहीतरी बडबडायला लागते
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
हे खरे नाही का की ?.......
समोर चा माणुस किंवा घटना डोळ्यांना जशी दिसते
आपण त्या प्रमाणे वागत नसतो.....
माणुस किंवा घटना मनाला जशी वाटते
त्या अनुसारच आपण तिच्याशी वागतो
अरुण
बोधस्पर्शिका
**************
पाणी पिण्याचे सुख
तहानेलाच कळते
म्हणुनच कदाचित
तहान लागते
अरुण
बोधस्पर्शिका
************
देव असेल... नसेल
सांगता येत नाही
'मी' नाही
हे मात्र निश्चित
अरुण





बोधस्पर्शिका
*************
एका स्पष्ट-गहन दृष्टीक्षेपात होते
सत्य-दर्शन .....
तुकड्या तुकड्या नी घडते
अध्ययन
ज्यांना हे ही कठीण ते करतात
पारायण
ज्यांना यात ही रस नाही
ते करतात फक्त सत्या बद्दल च्या
रुचि चे प्रदर्शन
-अरुण

बोधस्पर्शिका
***************
डोळ्यांनी आपण बघतो ....ऐकत नाही
कानांनी ऐकतो.................बघत नाही
मग ह्रदयाचे  जे काम तिथे
बुद्धी ला कां घुसवायचे ?
-अरुण

बोधस्पर्शिका
*************
जो आपला असतो
त्याच्याशी मोह जडतो..की
ज्याच्याशी मोह जडतो
तो आपला वाटतो ?
अरुण

बोधस्पर्शिका
************
मना च्या अभिव्यक्तीस रोखून धरणे
म्हणजे मौन नाही
अ-मन होणे म्हणजेच मौन
-अरुण











एकदा गझल करण्या चे ठरवले मी
********************************
एकदा गझल करण्या चे ठरवले मी
छान छान काफिये....... मिरवले मी

आशयाचे काय?  कोणास कळतो?
काफियांशीच .....संधान जुळवले मी

पकडली  लय घट्ट गझले ची अन्
लयीलाच..........खोल रुजवले मी

व्याकरण म्हणजेच गझल हे समज़ुन
आशया चे .......भान गमवले मी

'बडे बडे' असेच  पण रिवाज म्हणुन
त्यांचेही मुशायरे........पचवले  मी

अरुण

बोधस्पर्शिका
**************
बालमुखातुन सत्य बाहेर पड़ते,
संस्कार त्याला लपवण्याचे काम करतात
अरुण

बोधस्पर्शिका
************
परिश्रमा नंतर आराम
आणि आरामा नंतर परिश्रम...
गोड वाटतात
अन्यथा दोन्ही ही कंटाळवाणेच
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
"एकच वस्तु, प्रसंग किंवा घटने चे स्वरूप
वेगवेगळ्या जागुन वेगवेगळे दिसत असते" ....
हे नीट जाणून घेत जर दुसऱ्या चे मत ऐकले
तर ते मत अगदीच चुकीचे आहे असे वाटत नाही
अरुण







बोधस्पर्शिका
**************
फक्त एकच श्वासाचे
अंतर पार करतो
आणि प्राणी....
होत्याचा नव्हता होतो
अरुण

बोधस्पर्शिका
*************
जर सावली पडली असेल तर......
ती गेल्या शिवाय भूमि उजळ होणार कशी ?
अन् ती सावली बघणाऱ्याचीच पडत असेल तर
बघणारा ती मिटविणार कशी ?
अरुण

बोधस्पर्शिका
**************
एकच कल्पना किंवा स्वप्न
वारंवार सुचत किंवा बघत राहिल्याने,
ती कल्पना (स्वप्न) वास्तव वाटयला लागते आणि
तिच्यावर विश्वास जडतो
अरुण

सहजच...
***********
समुहात राहुन संवादक्षम जीवन जगणे
सोयीचे व सुरक्षित व्हावे
म्हणुनच कदाचित....
मानव शरीरात मन उद्भवले आणि मग पुढे....मनातल्या
'स्मृती-स्वप्न' सुविधेचे प्रमाण बिघडल्यामुळे मनाचे
'सुखावणे- दुखावणे'
सुरू झाले असावे
अरुण
बोधस्पर्शिका
*************
प्रत्येक सोयी चा वापर जर बेसावधपणे झाला तर
ती मोठी गैरसोय होऊन बसते.....
गाफिल राहुन स्मृती चा वापर होत असल्यानेच
जीवन संभ्रमित होताना दिसते
अरुण




बोधस्पर्शिका
*************
धावत्या वाऱ्या ने
नदीच्या पाण्यात तरंग उठतात.
माणसाचे प्रयत्न तरंग थांबवू लागले तर तरंग अधिकच गतिशील होतील.
असेच, मनाची शांतता ही माणसाच्या नियंत्रणात नाही.
वारा थांबला की तरंग थांबतात. तसेच 'मी' विसावला
तरच मन विसावणार
अरुण

बोधस्पर्शिका
*************
भुईवर आदळताच
चेंडू उंच उसळतो.....
माणसाचे सर्व उच्च आदर्श
वरवरच झेलले जातात
आणि अखेर भुईवर येऊन आपटतात
अरुण
बोधस्पर्शिका (मराठी)
*******************
ध्यान व भान
-----------------
आहे त्या जागी व आहे त्या क्षणावरच
ध्यान स्थिरावलेले बरे
तसेच भविष्याचे व गतकालाचे भान असणे,
केंव्हाही जगण्यास सोयीचे
थोडक्यात-
दूरदृष्टी हवी...... दूरचिंता नको
गताचे भान हवे.....केवळ संदर्भा साठी,
चघळत राहण्यासाठी नको
अरुण

बोधस्पर्शिका
**************
केंद्रीत व अकेंद्रीत नजर
--------------------------
ज्याला कांही घडवायचे आहे
तो आपल्या कृती कडे  लक्ष केंद्रीत करतो
ज्याला स्वत: सकट सर्वत्राची घडण...
होताना बघायची आहे.
त्याची नजर एकाच वेळी सर्वत्र असते
- अरुण



बोधस्पर्शिका
**************
जन्माच्या वेळी प्रत्येक जण असतो
सकल, निनावी, पूर्ण, समाधानी....
पण ओळख मिळताच तो होतो
वेगळा....परिचित...आंशिक, अतृप्त....
अरुण

आज लिखे गये शेर (हिंदी)
*********************
नज़र के दायरे में ...जो भी आते एक हैं
नज़र गर आसमां हो, रात दिन सब एक हैं

मंझधार तक  पहुंचकर स्वयं को भूल जाना
आसां नही है ............खुदा से रूबरू होना

हर कोई आइने के सामने, हटना नही चाहता
जहाँ भी जाता उसे .......साथ साथ ले जाता

एहसास के जर्रों पे तजुर्बों की जमी धूल
जिंदगी.. खिदमत-ए- माज़ी में ही मश्गूल
 - अरुण

बोधस्पर्शिका
***************
खरे तर ज्याच्याशी संपर्क तुटतो
तो गेल्यातच जमा असतो
तरीही मृत्यू मुळे जो दुरावतो
त्याचा वियोग असहनीय होतो
-अरुण


















बोधस्पर्शिका  आणि हिंदी शेर
****************************
बोधस्पर्शिका
---------------
इच्छा..... ही ऊर्जेला सक्रीय
करणारी प्रेरणा असुन
ती सर्वांचे हित साधते की अहित
हे इच्छे च्या स्वरूपा वर अवलंबुन आहे.
उपाशी पोटाची भूक आणि अप्पलपोट्याची भूक
सारखी नाही
--------------

बोधस्पर्शिका
*************
एकच चित्र...त्यात
एकदा हरण चालतय् असे दिसते....तर
एकदा  शिकारी दिसतोय
आणि म्हणुनच तिथे त्या चित्रा कडे बघताना
शिकारी आणि हरण
वेग वेगळे आहेत....असा भ्रम तयार होतो
अरुण
आज पासुन लिखाण एक वेगळ्या तऱ्हेने
सादर करत आहे
-----------------------------------------


हिंदी शेर आणि मराठीतून त्याचा बोधस्पर्श
**************************************
किसीपर तो भरोसा करना होगा
अब जो घर से आ गया हूँ निकलकर
------
मराठी बोधस्पर्श
**************
'वेगळेपण' उद्भवले आणि माणूस नेहमी करता असुरक्षा भावाने ग्रासला गेला. अता कुणावर तरी श्रद्धा ठेवणे भाग आहे
++++++++++++++++++++++++++++++++++++

एक ग़लती की वजह से इतनी सारी जहमतें
बूँद ने अपने को सागर से अलहिदा कर लिया
-------
मराठी बोधस्पर्श
**************
चूक ही ....की माणूस स्वत:चे सृष्टीरूप न बघता आपले  स्वतंत्र व्यक्तीरूप बघतो, आणि या भ्रमामुळेच अनेक संघर्ष व विंवचनांना तोंड द्यावे लागत आहे.
अरुण


हिंदी शेर आणि मराठीतून  त्याचा बोधस्पर्श
**************************************
दूर की शुरुवात होती अपने घर से ही, मगर
घर को तो देखा नही ब्रह्मांड की बातें करें
-----
मराठी बोधस्पर्श
**************
आपले स्वरूप काय हे न बघताच परमअवस्था, ब्रह्मचैतन्य आणि अशाच कल्पनांच्या मागे धावणे शुद्ध नादानी आहे
++++++++++++++++++++++++++++++++++++

बिना तोड़े दिवारों को मिले मुक्ती, वही  मुक्ती
"दिवारें तोड़ने का ख़्याल" भी दीवार ही तो है
-------
मराठी बोधस्पर्श
**************
मानसिक बंधनांतुन मुक्त होणे म्हणजे कैदेतून मुक्त होण्या सारखे नाही...भिंती ओलांडून किंवा तोडून बाहेर पडणे नाही. हे बंधन अदृश्य असते, मन व विचारांनी निर्मिलेले असते. मुक्तीचा विचार देखील बंधन कारकच ठरतो. जागेपणा च्या ज्ञान प्रकाशातच अशी अज्ञान-बंधने विरतात
अरुण

मराठी होडी गीत

होडी चालली पाण्यावर
मन उडतय वाऱ्यावर
डोळे जडुनी ताऱ्यांवर – राहे
ऊंच ऊंच हिंडोळे, अधरावर लय डोले
लाटांवर स्वप्न धुंद वाहे वाहे वाहे वाहे
१
दरियातली प्राणांच्या, दरियावर किरणांच्या
चकाकल्या चांदेरी माळा
नभ दुधाळ रांगोळी, सागरात काळी निळी
क्षितिजाचा रंग नव निराळा
होडी चालली पाण्यावर ................  
२
पाण्याच्या मिठीतुनी, गगन त्यात बुडुनी रमी
बोलऽवितो दूसरा किनारा